Nakatago sa safe sa basement ng Duggan Welch funeral home sa 17th street ang mga lumang talaan, ang ilan ay nagmula pa noong panahong nagsasagawa ang punerarya ng mga prusisyon ng libing gamit ang kabayo at karwahe.
Binuklat ni Steven Welch, ang kasalukuyang may-ari, ang mga pahina. Ang pinakaunang mga aklat ay nasa cursive na sulat-kamay ng kanyang lolo sa tuhod. Ang mga sumunod na dokumento ay nasa sulat-kamay ng kanyang lola at pagkatapos ay sa kanyang ama at, sa huli, ang sa kanya mismo.
Matapos ang halos 100 taon sa negosyo — ang sentenaryo nitong anibersaryo ay opisyal na sa susunod na taon — ang Duggan Welch Mortuary ay nananatiling isa sa mga pinakamatagal na punerarya sa dating hanay ng mga punerarya.
Ang mga talaan ay nagsisilbing kasaysayan ng pamilya, pati na rin kuwento ng nagbabagong San Francisco. Matapos ma-discharge mula sa militar noong 1900, nakahanap ang lolo sa tuhod ni Welch, si William Duggan, ng regular na trabaho sa pagmamaneho ng kabayo at karwahe sa San Francisco para kay Henrietta Hagan, ang anak ng may-ari ng punerarya sa Valencia Street.
Kalaunan ay nagpakasal sina Duggan at Hagan, at pumasok si Duggan sa negosyo ng pamilya ni Hagan, na nagbukas ng sarili niyang punerarya noong 1918 sa 1234 Valencia St., na ngayon ay Yoga Tree. Sa sumunod na ilang dekada, ang kalyeng ito ay naging sentro ng paghahanda para sa mga yumao.
Bumibiyahe ang isang trolley sa kahabaan ng Valencia hanggang Daly City upang ihatid ang mga prusisyon ng libing sa mga sementeryo sa labas ng lungsod. Ang mga bagon ng tren ay may mga espesyal na kompartimento para sa paglalagay ng mga kabaong at bulaklak, kaya naging perpektong lokasyon ang Valencia para sa isang punerarya.